Mailformulier   Sitemap  

Menu

In Hoc Signo Vinces!

Home > Eerste christenen > Wat droeg het Christendom bij aan de geschiedenis van de mensheid?

Wat droeg het Christendom bij aan de geschiedenis van de mensheid?

Sarcofaag van Junius Bassus (detail), tweede helft vierde eeuw, Vaticaanse Musea

Invloedrijk

De humaniserende en civiliserende invloed van het Christendom kent zijn weerga niet in de wereldgeschiedenis.

Die eerste jaren van het Christendom konden bijna niet met meer externe moeilijkheden beginnen. Vanaf het eerste moment werd zij hard vervolgd door de joodse partij. Toch schoot het Christendom in minder dan twintig jaar na de dood van Jezus Christus wortel en waren er gemeenschappen ontstaan in belangrijke steden als Athene, Korinthe, Ephese, Kolosse, Tessalonica, Filippi en in de hoofdstad van het keizerrijk zelf, Rome.

Keizer Diocletianus vervolgde de christenen

Deze ontwikkeling kon zeker niet worden toegeschreven aan de sympathie van het Romeinse keizerrijk. In werkelijkheid was het Christendom voor de keizers en senatoren nog meer een luis in de pels met de pretensies, waarden en gedrag dan voor de joden. Het Christendom nam niet alleen de ethnische barrières weg die tot dat moment zo solide waren, maar het ruimde ook een plaats in voor de vrouw, het zorgde voor de zwaksten, de gemarginaliseerden en meest verlatenen. Kortom, de christenen zagen om naar al diegenen waarvoor men in het keizerrijk niet de minste belangstelling had.

—Is dat niet wat overdreven?

Ongetwijfeld heeft het Romeinse keizerrijk veel bijgedragen aan onze geschiedenis, maar het is even zo zeker dat het keizerrijk ook de totale overheersing belichaamde van de man over de vrouw, van de vrije over de slaaf, van de Romein over de andere volken, van de sterken over de zwakken. Het zal ons niet bevreemden dat Nietsche het keizerrijk beschouwde als het paradigma voor zijn filosofie over de "Übermensch".

In dit keizerrijk verkondigde het Christendom een God voor wie het onmogelijk was een onderscheid in stand te houden waarin de vrouw werd onderdrukt, een verafgoding van het geweld dat zich openbaarde in de gladiatorspelen, de beoefening van abortus en kindermoord, de rechtvaardiging van mannelijke ontrouw en ontrouw in het huwelijk, het veronachtzamen van de zwakken in de maatschappij enzovoorts.

In de loop van drie eeuwen barstte in het keizerrijk tegen de christenen een reeks van vervolgingen los die steeds gewelddadiger werden. Deze hadden echter niet het beoogde effect dit nieuwe geloof uit te roeien. Het Christendom overwon al deze verdrukking en verkondigde een liefde die in de schoot van het heidendom nooit had bestaan. Zelfs Julianus de Afvallige erkende dat. Het Christendom bood een waardigheid van het leven en zin van het bestaan ook aan hen aan wie niemand bereid was zelfs het minste respect toe te kennen.

Martelaarschap van Justinus

De invasie van de Barbaren

Toen het West-Romeinse keizerrijk viel in het jaar 476, bewaarde het Christendom de klassieke cultuur. Dit gebeurde met name in de kloosters. Daar werden de christelijke waarden bewaard midden in een wereld die met de invallen door Barbaren totaal was ingestort. Daar werd de kunst beoefend, werd gewerkt, de zwakken verdedigd en de naastenliefde beoefend. De missionaire activiteit strekte zich uit tot het assimileren en beschaving bijbrengen zelfs van de invallende volkeren. Op termijn zouden ook zij zich bekeren tot het Christendom, net zoals eerder met het keizerrijk was gebeurd.

Het Christendom werd in de eeuwen die daarop volgden van eminent belang om de cultuur te bewaren, het onderwijs onder het volk te verspreiden, sociale wetten uit te vaardigen of een begin te maken van politieke legitimiteit. Dit op zich waren ontwikkelingen die weer instortten na nieuwe invallen van andere volken, zoals de Vikingen en de Magyaren. In korte tijd werden zo belangrijke successen van de voorgaande eeuwen weer volledig teniet gedaan. Maar ook in die omstandigheden toonde het Christendom haar kracht. Ook als de vijanden van de christelijke volkeren geen verbonden hoefden te sluiten en met kracht hun wil op konden leggen, eindigden zij met de acceptatie van de enorme geestelijke kracht van het Christendom en verspreidden het in heel hun territorium. Op deze wijze vond het Christendom in het jaar 1000 een verspreiding van de Britse eilanden tot aan de Wolga. 

Gebaseerd op een artikel van Alfonso Aguiló in interrogantes.net, vertaald door WV

Chronologie

 
top
Laatste update: