Mailformulier   Sitemap  

Menu

In Hoc Signo Vinces!

Home > Martyrologium > Barnabas - 11 juni

Barnabas – 11 juni

Heilige Barnabas

Jozef, die later Barnabas wordt genoemd, trad de geschiedenis binnen met een blijk van edelmoedigheid toen hij zijn akker verkocht en het geld daarvan aan de voeten van de apostelen legde. Hij was geboren op Cyprus en behoorde tot een familie van levieten. HIj had een zuster of ander familielid in Jeruzalem, met de naam Maria, die juist de moeder was van de heilige Marcus. De apostelen gaven de leviet Jozef de bijnaam Barnabas die "zoon van de vertroosting" betekent. Zijn verzoenende karakter en zijn sympathie als "goed mens, vol van de heilige Geest en geloof" (Hnd 11,24) rechtvaardigden de bijnaam.

Sommige auteurs, zoals Clemens van Alexandrië en Eusebius van Caesarea, nemen aan dat Barnabas een van de 72 leerlingen was waar het Evangelie over spreekt. Hoe dan ook is Barnabas in de primitieve Kerk een relevante persoon die - zonder dat hij tot de groep van de Twaalf behoort - samen met heilige Paulus de titel van apostel verdient. Zijn roeping tot het apostolaat stamt van voor de oplegging van handen in Antiochië, voor het vertrek naar de missie op Cyprus. Barnabas was van de kerk van Jeruzalem gekomen waar hij al een bekende persoon was. Heel zijn optreden draagt al een apostolische waardigheid. Het was Barnabas die Paulus meenam en voor de apostelen bracht. Baranabas sprak hen over hoe Paulus onderweg de Heer had gezien, en over diens onverschrokken getuigenis voor Christus in Damascus. Barnabas komt Paulus in Tarsus zoeken om gedurende een jaar samen te werken aan de organisatie van de gemeenschap te Antiochië waar vele Grieken of heidenen toestroomden (en waar de leerlingen het eerst 'christenen' werden genoemd). Beide apostelen trokken op naar Jeruzalem om ondersteuning te brengen naar de moederkerk in Jeruzalem, waar honger heerste. Zij keerden terug naar Antiochië toen hun missie was volbracht en voerden Johannes Marcus met zich mee. Barnabas moest een soort gids zijn - door een uitdrukkelijke tussenkomst van de heilige Geest - in een liturgische viering zodat de Apostel van de heidenen zijn zending zou beginnen die Christus hem had toevertrouwd, en waarvan het doel het eiland Cyprus vormde.

De mannen begonnen te prediken in Salamis en werden daarbij vergezeld door Johannes Marcus, de neef van Barnabas. Zij begonnen op te treden in de synagogen waarbij Barnabas het voortouw nam. Maar in Pafos al nam Saulus het initiatief en het woord. Hij sloeg er de magiër Barjezus met blindheid. Na beëindiging van de missie op Cyprus reisden de apostelen naar Perge in Pamfilië waar Marcus hen verliet. Hij keerde terug naar Jeruzalem. Na ook in Derbe het goede nieuws te hebben gebracht, keerden zij terug naar Antiochië te Syrië waarbij zij de streken en steden waar zij het geloof gebracht hadden in omgekeerde volgorde aandeden.

Zij bleven samen het hoofd bieden aan de joden die zich niet hadden laten overtuigen (die de bekeerlingen wilden dwingen de wet van Mozes te onderhouden) in Antiochië en op het concilie van Jeruzalem. Vervolgens verbleven zij te Antiochië "en met nog vele anderen gaven zij daar onderricht en verkondigden het woord des Heren." Maar als Paulus aan Barnabas voorstelt om nogmaals de gemeenschappen te bezoeken van hun eerste missiereis, ontstaat er tussen hen een geschil. Dat betekent het einde van het apostolische dienstwerk van Barnabas voor zover ons bekend. "Nu wilde Barnabas ook Johannes, bijgenaamd Marcus, meenemen, maar Paulus vond het beter iemand die hen in Pamfylië in de steek had gelaten en zich niet met hen aan het werk gewijd had, niet meer mee te nemen. Het meningsverschil liep zo hoog, dat ze uit elkaar gingen en Barnabas samen met Marcus scheepging naar Cyprus" (Hnd 15,36-39). Hoewel we de vruchten van die reis niet kennen, lijkt het dat Barnabas ook met Paulus werkte in Korinthe.

Volgens de Handelingen van de apostelen en het martelaarsrelaas van Barnabas de apostel - een werk van Johannes Marcus en opgeschreven op Cyprus in de vijfde eeuw - bekroonde Barnabas zijn tweede reis naar Cyprus terwijl hij werd gestenigd en levend verbrand door de joden in Salamis rond het jaar 63. Zijn lichaam werd in 458 gevonden; het droeg op de borst het evangelie van Marcus. Dat evangelie, samen met de stenen van zijn steniging vormen de iconografie van voorstellingen van de heilige Barnabas.

 

Vertaald artikel van primeroscristianos.com. Vertaling door WV.

Chronologie

 
top
Laatste update: